Column: “Familietafel zorgt voor transparantie” [Jeannette van den Ingh]

 In Geen categorie

Zes jaar geleden werd Erik van Dom uit Tilburg door zijn vader gevraagd zich aan te sluiten bij het familiebedrijf in tuinmeubilair. Erik bedankt hier in eerste instantie voor, maar kwam hier later toch op terug.

Het familiebedrijf van Erik zijn vader maakte een spectaculaire groei door en er was dringend behoefte aan managementondersteuning. De vader van Erik wilde graag wat minder gaan werken en had zijn oog laten vallen op een tweede huis in Spanje waar hij samen met zijn vrouw een aantal maanden per jaar wilde wonen.

Erik was na zijn studie informatiekunde aan de universiteit van Tilburg terechtgekomen bij een van de grote adviesbureaus. Hij werd ingezet op allerlei opdrachten bij kleine tot middelgrote bedrijven. Het doorlichten van de administratieve organisatie was zijn specialiteit. Hij was daarin efficiënt en effectief, maar hij had zeker ook oog voor de menselijke component. Zijn werkgever was erg tevreden over hem, maar zelf had hij aangegeven dat het wel veel van hetzelfde was. Hij wilde zijn eigen adviezen wel eens kunnen uitwerken. Kijken welke uitdagingen er in de praktijk waren. Dat was een van de redenen voor zijn vader om Erik te vragen in het familiebedrijf te komen werken. “Je bent niet echt in de wieg gelegd als adviseur”, had hij gezegd, “ Je bent een ondernemer, net als ik. Het bedrijf kan je goed gebruiken.”

“Ik was trots dat mijn vader mij vroeg”, zegt Erik. “Maar ik deed het niet. Mijn broer is officieel bedrijfsleider en hoewel ik privé best goed met hem omga, zag ik een zakelijke relatie niet zitten.  Als kinderen waren we al heel anders. Hij was voor Ajax en ik ben voor Willem II, natuurlijk. Ik kon ook beter leren op school. Hij noemde me een nerd. Hij ging op zijn zestiende al in het familiebedrijf werken en is een echte praktijkman. Hij doet het goed, dat wel. Mijn vader zei alle begrip te hebben voor mijn keuze, maar ik merkte dat de relatie met hem na mijn beslissing bekoelde. Dat vond ik jammer. Zo raakten we in een impasse en dat was absoluut niet wat ik wilde.”

Eén van Eriks collega’s bij wie hij zijn hart uitstortte vertelde hem over een familietafel. “Ik hoorde over zo’n initiatief. Dat leek me een zeer bruikbaar middel, zo’n familietafel. Families kunnen elkaar zo beter leren kennen en de bijeenkomsten  vonden plaats onder deskundige begeleiding. Ik ben daar met mijn vader en broer geweest. We kwamen tot bijzondere inzichten. Mijn vader, mijn broer en ik hebben daar een gesprek gevoerd zoals we nog niet eerder met elkaar gesproken hadden. Het was niet gemakkelijk, maar we ontdekten wel wat ons in de weg zat: aannames die we hadden zonder dat we die bij elkaar getoetst hadden.”

Mede door de familietafel besloot Erik toch de stap naar het familiebedrijf te maken. Dat is nu ruim vier jaar geleden. “Mijn broer en ik werken geweldig samen. We voelen elkaar aan en we hebben echt aanvullende competenties. Mijn ouders zijn tegenwoordig meer in Spanje dan hier. Ik weet nog goed dat mijn vader mijn komst bekend maakte in het bedrijf. Mijn broer en ik stonden echt te glunderen. Het klinkt gek, maar het voelde als thuiskomen.”

Volgens Erik is een initiatief als de familietafel onontbeerlijk. “Er rust vaak een taboe op het bespreekbaar maken van een hoop zaken. De familietafel neemt echt veel onduidelijkheden en misverstanden weg en zorgt voor prachtige transparantie.”

 

Recommended Posts